Gaur bigarrena izan da. Lehenengo Parisko metroko ticketa Mestreko hoteleko armairuaren barruan topatu nuen, duela 10 egun. Bigarrena, gaur, Liègen, à emporter janari txinatarra egiten duten lokalillo zikinean. Aulki
baten gainean hor, utzita.

Paris deika ari zait. Etorri. Etorri.

Kontzientzia da. Hara joan behar nuen...

Zerrendan bigarrena dagoen ametsa betetzeak ez du ezertarako balio.

Just because I`m losing, doesn`t mean I`m lost

Kaso ingo dizut.

Goizeko 5ak, Mestre, Venezia. Busa hartu aireportura. Abioia hartu eta hiru ordu laurden berandu Charleroi-ra, busa galdu det eta horregatik trena. Hurrengo trena ordubete beranduago zan, baina ordubeteko retrasoakin iritsi da (lehenengo retrasoa Belgikan). Ez naiz klasera iritsi eta Andrásen trena nerearekin gurutzatu da, baina ezin izan det despeditu. I hope to see him soon. Lavanderira jun naiz eta bi eskale-yonki zeuden, hasarre, garraxika elkarri zerbeza botatzen. Ordubete eon naiz kristalaren kanpotik nere labadorak bueltak nola ematen zitun begira. Gaur Liègen tenperatura altuena 3 gradu izan dia, eta nik txupa bakarrik neukan. Hala ere oso pozik eta oso zoriontsu.

Eta maite dut Bruxelles bapatean, hain kosmopolita, aurpegi eta ipurdi guzti horiekin. Maite dut usain bat beharrean milaka dituelako, eta bakoitzak berea duintasunez eraman dezakeelako. Maite dut Bruxelles chic-ena, vintage erropa denda guzti horiekin, denak ilea rebistetan bzela moztuta, eta kontzertuak. Baina lokal modernilloetara joateko auzo arabiarra gurutzatu behar da, eta han, Istanbulen bezela, grifak saltzen dituzte kalean.

Maite dut Bruxelles eta gaur arratsaldetik pixka bat gehiago neure Liègeko kalea. Laverie-tik etxera nentorrela espaloiaren erdian takoi altudun zapat gorri bat zegoelako erdian, eta handik bi ordutara, dagoeneko gauez, beherantz pasa naizenean, han zegoelako oraindik. Eta horrek zerbait esan nahi du, zerbait berezia. Bi gauza:
1- Non dago bikotea?
2- Zein zoriontsua den neure quartierreko jendea igande gauean etxera bueltan lurrera begiratu beharrean zerura begiratzen badu.

beauté

Atzetik, aurretik, albotik
goitik, behetik, azpitik
alboz eta ukitu nahi gabe bezala
zuzen eta deskaratu.

Begira.

Lehenengo begiak zabaltzen dira guztiz eta bekainak jaso (la naranja mecánica)
eta ondoren irriparra zabaltzen hasi apurka, begiak ere ixten hasten dira eta xamurtzen.
Gelditu egin zara edo, baina berandu ohartu naiz.

Edertasuna.

Salut, ca va azkar eta aurrera. Hankak badoaz, gorputzak ez du nahi, baina hankak badoaz.

Edertasunak...

Violet Agobié

Badirudi "Paris Texas" ikusi ondoren, Paris poema bat dela bere baitan. Travisek film hasieran, hogei minutu isilik egon ondoren, Paris esaten duenean, unibertsoa hausten da hitz bakar batean, mundu bakar horretan. Paris. Niri hustu zait dagoeneko bere azaleko lilura hori.


Orain dena da Berlin.
Uler dezala nahi duenak.

Uler dezala nahi duenak, zenbat gustatzen zaidan esaldi hori, I. Zuk asmatu zenuen? Ala Hermanek xurxurlatu zizun belarrira hatza ipurditik sartzen zizun bitartean... (uixx... barkatu) elkarri gereziak belarrietatik zintzilikatzen zenizkioten bitartean?




Paris-Berlin. Eta tartean hor nonbait Liège. Puntu beltz zikin bat bi eternitateen artean. Eta balantzak dio Berlin. Bere izen majiko horrekin. Badirudi esaten duzun bakoitzean argiak piztuko direla. Berlin. Eta piztu egiten dira.



















Fikzioa. Errealitatea sortzeko dugun era bakarra, errealitatea ulertzekoa. Behar bat da. Arte orok bertan ez dagoen zerbait irudikatzen du. Gantera bueltatzea hiru-lau-bost urte beranduago eta argazkia ateratzea leku berean. Denbora bakarrik pasa da. Bizitza.

Bizitzaz ari direnei inbidia diet. Nik ihes egiten diot. Hutsetik hasten naiz, kontatzen ez dudan istorio bat asmatzen dut, existitzen ez den egoera bat sortzen dut - zugan, nigan- desegin eta gero berregiten saiatu. Fikzioa.











Egia eta fikzioaren artean zu. Harrokeria apurtzaile horrekin. Su ala ur, su ala ur... beti su, baina beti hotz.

Nunca he sido una niña de esas que manda dibujos a su médico

Ezintasun

Ez arnasik hartu.
Hainbeste jende interesagarri
hainbeste begi zauritu
hainbeste piercing lekuz kanpo
eta alborantz jarritako kapel
ezintasun hori margotuz.


Ez arnasik hartu, arren.
Zure tatuajeari begira
liluratuta
zirkuluan biraka tontotzen ari naiz
hatza luzatu, eutsi eta hozka egin iluntasun honetan.

(Bakarrik sentiarazten nau arriskuaren beldurrak. Ez ditut nire arratoi begi hauek ezagutzen. Hozka egin, hozka egin,... osorik jan arte)

Harrokeria honetan urtuko zaitut
urtuko gara
Urtuko zaizut.


Ez arnasik hartu.

H dirudizu

Inoiz ez naiz hura ahazteaz oroitzen

Ez arnasik hartu.

H dirudizu

Harrokeri ausart hunkigarri horrekin....